از مهم ترین مشکلاتی که این بیماران با آن روبرو هستند، اسپاستیسیته، کانتراکچر، لرزش، فقدان حس، مشکلات تعادلی، اختلالات راه رفتن، ضعف عضلانی و کاهش تحمل عضلانی و همچنین اشکال در حرکات ظریف دستی می باشد. بنابراین فراهم نمودن یک برنامه توانبخشی منسجم و سازمان یافته برای این بیماران از اهمیت ویژه ای برخوردار است تا به کمک آن از پتانسیل بیمار استفاده کرده و عوارض بیماری را کاهش و عملکرد و مهارت را افزایش داد تا در نهایت بیمار بتواند به حداکثر استقلال فردی دست یابد و از حجم مشکلات تحمیلی به اطرافیان بیمار کاسته شود